Hier plaats ik af en toe een ‘muzikale gedachte’…
*Als muzikant luister ik veel naar klassieke muziek (en ook af en toe eens naar gelijk welke stijl als de muziek maar van goeie kwaliteit is). Sedert jaar en dag luister ik niet veel meer naar radio (Tante, noem ik haar) Klara. Er wordt teveel een mengelmoes aan stijlen gebracht en de 20°-eeuwse en hedendaagse klassieke muziek wordt er stiefmoederlijk behandeld. Daarom luister ik veel naar één van mijn cd’s, door de jaren heen heb ik er reeds meer dan 4000 en binnenkort heb ik plaatsgebrek… Als componist heb ik de gewoonte (en dat is soms ook een nadeel omdat de emotie wat op de achtergrond verdwijnt) om de muziek te analyseren ipv gewoon te genieten van het geheel…
#1 Momenteel luister ik naar wat muziek van György Kurtag, een Hongaarse toondichter met composities voor altviool solo.
De viola (altviool) een instrument dat aandacht kan gebruiken, wordt door Kurtag een middel, een deur naar het scheppen van een aparte sfeer. Deze is onheilspellend maar soms ook rustgevend. Via snijdende dissonanten, onverwachte stiltes en langere melodische lijnen definieert hij een eigen klankwereld. Het geluid verhaalt over eenzaamheid en vervreemding: een omgeving van prangende emoties, kortom, veel tegenstellingen vanuit amper vier snaren. Door de veelvuldige stiltes tussen de verschillende passages voel je heel sterk het solokarakter van de korte delen uit de gebundelde toonwerken. Kurtag heeft me altijd gefascineerd, vooral door zijn sterk menselijk karakter dat reflecteert in zijn toonstijl. Met heel weinig noten (vooral de juiste) kan hij heel trefzeker elk instrument tot zijn recht laten komen. De ‘Neun Stücke’ zijn een onderdeel van solowerken voor nog andere strijkinstrumenten en zijn geschreven tussen 1987 en 1994. Veelal is elk deel aan iemand opgedragen of is het een hommage. ‘Jelek’ opus 5 (Borden) is een verzameling van zes stukken en is identiek van karakter aan het vorige werk. Voor altviool, klarinet en piano schreef Kurtag een hommage aan Robert Schumann. Altvioliste Kim Kashkashian (één van de beste ter wereld op haar instrument), plaatste als laatste werk van de Hongaarse toondichter een werk voor altviool, klarinet en piano met als titel ‘Hommage à r. Schumann’, een puik kamermuziekstuk. Nadien volgen er nog 3 werken van Schumann zelf. Na het Kurtag-geluid komt plots Schumann tot leven met een begin van zijn ‘Märchenbilder’ voor altviool en piano. Alsof de zon na een nevelmorgen glashelder door je venster komt gedanst, geheel verfrissend.